Αντί να αντιστεκόμαστε, ας επιτεθούμε
Στη θεωρία πάμε καλά. Στην πράξη χωλαίνουμε.
Ας μη χαρίζουμε στην Ολιγαρχία μήτε Τα του Καίσαρος μήτε Τα του Χριστού.
Ούτε η Αγορά, ούτε ο Χριστιανισμός έγινε για τους πλούσιους και την ολιγαρχία.
Και η Επιστήμη για τους πολλούς υπάρχει.
Άμα δεν ξέρει τι του γίνεται του Αϊνστάιν, τότε τι να πω για μένα;
Σχόλιο πάνω σε μια ανάρτηση και κάποια σχόλια.
Aγαπητέ GreekRider,
Aφού σου πω ότι μαθαίνω, διαβάζοντας σε και αφού δηλώσω, ότι οι σκέψεις μου είναι περισσότερο εμπειρικές και λιγότερο μια συγκροτημένη θεωρία, θα βάλω κάποιες λέξεις εδώ επί του πρακτέου. Σκόρπια, σε διάφορες αναρτήσεις μου, έχω δώσει κάποια πραχτικά παραδείγματα.
1. Η εμμονή σε «μαζικές κινητοποιήσεις» είναι παιδική αρρώστια του αριστερισμού. Για τους πολλούς είναι χάσιμο χρόνου.
2. Η νίκη θα έρθει, δίνοντας τη μάχη στην καρδιά του συστήματος.
3. Και οι κύριοι και όχι οι μόνοι πυλώνες αυτής της καρδιάς είναι δύο: Η Παιδεία και η Αγορά.
4. Εκεί δίνεις τη μάχη, εκεί πρέπει να κερδίσεις. Η θεωρία υπάρχει. Ένα μέρος της, με έστειλες να το διαβάσω. Η συλλογική δράση λείπει.
5. Αντί για προσκλήσεις σε μαζικές συγκεντρώσεις, όπου φωνάζουμε, διαμαρτυρόμαστε, βρίζουμε και ζητάμε ή απαιτούμε από άλλους να κάνουν κάτι για μας. Από αυτούς τους άλλους, που είναι αυτοί που σου παίρνουν αυτό που ζητάς και ποτέ δεν θα στο δώσουν πίσω.
6. Αντί για εκθειασμούς αδιέξοδων «απαλλοτριώσεων» |εντυπωσιασμού, καθώς και άλλων «συμβολικών» πράξεων «αντίστασης». (Τα DIA, όπου έδρασαν οι σύγχρονοι «Ρομπέν» είναι η σύμπραξη και η μέσω αυτής διάσωση της Ισπανικής παραγωγής, σε μια στιγμή που η Ισπανία της δεκαετίας του 80 αποβιομηχανιζόταν και η ανεργία εκτοξευόταν.)
7. Αντί να αντιστεκόμαστε, ας επιτεθούμε.
8. Ας δυναμώσουμε την ωραία φωνή και σκέψη. Ας αναδείξουμε το ωραίο παράδειγμα. Ας θυμηθούμε ότι η διαφορά ανάμεσα στο «να έχεις» και το «να είσαι», βρίσκεται στην Παιδεία και την κυριάρχηση της από τον καπιταλιστική δομή και τον απάνθρωπο «ορθολογισμό» του. Ο Γκάντι, ο Χριστός, ο Πυθαγόρας, ο Φρέιρε και ο Πλάτωνας θα μας χρειαστούν. Θα μας χρειαστούν, επίσης, οι επιστήμες και ο Αϊνστάιν.
9. Ας μην υποτιμάμε και ας μη χαρίζουμε την αγορά στους εχθρούς μας. Ας θυμηθούμε ότι στην Αγορά δημιουργήθηκε η Δημοκρατία. Καρδιά της πρώτης Δημοκρατίας ήταν η Αγορά, που θα πει τόπος Συνάντησης. Ας συναντηθούμε.
10. Ας θυμηθούμε ότι ο μόνος «ισχυρός» νόμος της καπιταλιστικής αγοράς είναι ο νόμος του ισχυρότερου. Ας θυμηθούμε τελικά ότι ο ισχυρότερος είμαστε εμείς. Οι πολλοί. Ας ξαναγίνουμε οι πολλοί και ας βάλουμε τη δύναμη αυτή, εκεί που χτυπά η καρδιά της απάνθρωπης εξουσίας.
11. Ας μη ξεχνάμε κι ας θυμίζουμε προς όλους ότι αυτό που ζούμε δεν είναι δημοκρατία, ούτε καν αριστοκρατία. Στυγνή, ανελέητη και καταστροφική ολιγαρχία είναι.
12. Ας μιλήσουμε για Πράσινη Οικονομία, για εντοπιότητα, αλληλεγγύη, κοινοτισμό, αλληλοβοήθεια και κοινή δράση παντού. Όλοι για έναν και ένας για Όλους. Προτιμώ τους «Τρείς Σωματοφύλακες» από τους «Ρομπέν των Δασών».
13. Ας κάνουμε τον μόνο νόμο της καπιταλιστικής αγοράς, «το δίκιο του ισχυρότερου» να λειτουργήσει υπέρ μας. Είμαστε οι περισσότεροι. Είμαστε οι Ισχυρότεροι, χωρίς εισαγωγικά. Συμμετοχική Οικονομία. Συμμετοχική Δημοκρατία. Μένει να κουβεντιάζουμε το πώς. Απέναντι στο ατομικό εγώ, ας βάλουμε το συλλογικό εμείς.
14. Κι αν το δικό μου IQ δεν είναι υψηλό, για να διεκδικώ την ορθότητα όσων γράφω, ας επικαλεστώ τα λόγια άλλου: « ...; ο πραγματικός σκοπός του σοσιαλισμού είναι να ξεπεράσει τη «ληστρική φάση» στην ανάπτυξη της ανθρωπότητας ...; ο σκοπός του σοσιαλισμού είναι κοινωνικοηθικός ...; (οι άνθρωποι) αιχμάλωτοι του εγωισμού τους, χωρίς οι ίδιοι να το αντιλαμβάνονται, νιώθουν ανυπεράσπιστοι, μοναχικοί, στερημένοι από την ικανότητα, με αφέλεια, απλά και απερίσκεπτα να χαίρονται τη ζωή. Ο άνθρωπος μπορεί να βρει νόημα στη ζωή-που είναι τόσο σύντομη- μόνο αφιερώνοντας τον εαυτό του στην κοινωνία.»( Άλμπερτ Αϊνστάιν, Monthly Review,1949). To δικό του IQ δεν μπορεί να αμφισβητηθεί.
Yannis Kroussos
Αγαπητέ Odyssey συμφωνώ με τα παραπάνω που γράφεις, ιδίως για τη συμμετοχική οικονομία=συμμετοχική δημοκρατία. Όντως χωρίς σχετική ισότητα δεν υπάρχει καμία δημοκρατία.
Για τις μαζικές κινητοποιήσεις επέτρεψέ μου να τις θεωρώ χρήσιμες ως μέσο επαγρύπνησης και ανύψωσης του ηθικού. Η ανατροπή δεν θα έρθει από εκεί, αλλά πιστεύω έχουν και αυτές ένα σημαντικό ρόλο. Τον ρόλο μιας άλλου είδους παρέλασης.
Το βράδυ θα δημοσιεύσω ένα συνολικό πόστ και θα ήθελα να το συζητήσουμε. Από τη φύση μου δεν είμαι αμετακίνητος σε αυτά που λέω και ότι περιγράφω (και θα περιγράψω και στο βραδινό πόστ) το αντλώ από την εμπειρία μου, κυρίως την εργασιακή.
Από Greek Rider | Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2008 5:00 μμ
Κι εγώ μπακάλης είμαι και τελευταία κάνω και τον καφετζή. Και η εμπειρία μου λέει κάτι κοινότοπο. Κάθε φορά, που κάποιοι προσπάθησαν να σπρώξουν την δημοκρατία και την οικονομία στα άκρα, κάτι πήγε να γίνει, αλλά συσπειρώθηκε κάθε είδος πολιτικού, που μιλούσε ελληνικά για να καθαρίσουν τα "καινά δαιμόνια και τα ζιζάνια", που χαλούσαν την πιάτσα. Όλο το πολιτικό φάσμα, εκτός από τα παιδιά του ΣΥΝ πολέμησαν τις λογικές τις συνεργασίας και της αλληλεγγύης των ανθρώπων.
Συμπέρασμα; Χρειαζόμαστε μεγαλύτερες δυνάμεις και περισσότερο κόσμο. Φυσικά, και πιο πολλές γνώσεις.
Συμμετοχική και Πράσινη Οικονομία είναι δυο πιασάρικα συνθήματα, που έβαλα εδώ και πήραν πολλά συγχαρητήρια, ακόμα και από "επώνυμους". Χρειάζονται όμως διαδρομή και προσπάθεια. Και εμπλουτισμό του περιεχομένου, γιατί εγώ μόνο λίγα μπορώ να βάλω μέσα τους, με τις γνώσεις μου για να δυναμώσουν και να μη μας τη σπάνε.
Από Yannis K | Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2008 5:28 μμ
Θέλω με αφέλεια, απλά και απερίσκεπτα να χαίρομαι τη ζωή.
Από Yannis K | Παρασκευή, 20 Ιουνίου 2008 5:31 μμ
Αγαπητέ Yanni,
Γενικά έχω παρατηρήσει ότι οι άνθρωποι που ζουν σχετικά σε πιο ήπιο σχετικά εργασιακό περιβάλλον μακριά από μεγάλα αστικά κέντρα και δεν δουλεύουν μέσα στις μεγάλες επιχειρήσεις είναι πιο ήπιοι και λογικοί.
Δυστυχώς όμως τα πράγματα τα τελευταία 10-15 χρόνια πάνε από το κακό στο χειρότερο. Δεν ανήκω στους επαναστάτες χωρίς αύριο και ψάχνω να βρω λύσεις μέσα από τους θεσμούς. Καμιά φορά έχω και κάποια ξεσπάσματα γιατί έχω άλλες εμπειρίες από τις μεγάλες επιχειρήσεις στις οποίες εργαζόμουν για πολλά χρόνια και είδα από μέσα πώς λειτουργούν και πώς σκέφτονται.
Η σχέση μου με την αριστερά είναι τελείως βιωματική.
Η γενική τάση ανθρώπων με τις δικές μου εμπειρίες είναι ότι σήμερα η κοινωνική κινητικότητα είναι πιο δύσκολη από παλιά και παράλληλα η ποιότητα ζωής χειροτερεύει απότομα. Τα ωράρια που εγώ έχω ζήσει είναι 65ωρων και πάνω/βδομάδα.
Έκανα την προσωπική μου επανάσταση και έφτιαξα πιστεύω μια μικρή όαση μέσα σε αυτή την παλιοκατάσταση.
Συμφωνώ απόλυτα σε αυτό που λες για το ΣΥΝ και υποστηρίζω τέτοιες προσπάθειες.
Σε σχέση με τη παρούσα κατάσταση που βιώνουν άλλοι άνθρωποι σαν αυτές που γνώρισα και εγώ ελπίζω να παρακινώ ανθρώπους στην αμφισβήτηση καταρχήν του τρόπου ζωής και του ασυγκράτητου πλουτισμού.
Η όποια αμφισβήτηση του ίδιου του συστήματος εδράζεται σε επέκταση της δημοκρατίας (άμεση δημοκρατία) και όχι βέβαια στον περιορισμό της.
Από Greek Rider | Σάββατο, 21 Ιουνίου 2008 2:49 μμ
Με πιάνετε, σε παραλία.
Από Yannis K | Κυριακή, 22 Ιουνίου 2008 12:44 πμ
Δεν έχω αντιρρήσεις στο σχόλιο σου. Βέβαια, είναι σχετικό το τι καταλαβαίνεις όταν οι ρυθμοί είναι "ήπιοι", όπως και το πόσο ήπιοι είναι, αλλά αυτό είναι μια άλλη ιστορία. Για την ώρα, όταν δεν με βαράει κατακέφαλα η ζέστη, με χτυπάει το κυματάκι. Και τα δύο δεν προσφέρονται για γράψιμο. Όποτε και όταν, λοιπόν, θα τα λέμε.
Από Yannis K | Δευτέρα, 23 Ιουνίου 2008 2:49 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας