Tης Ευαγγελίστριας(2)
(Το (1) ήταν πέρισυ).
Το χωριό γιορτάζει.
Με την ευκαιρία, ας κάνουμε λίγο ιστορία.
Η εκκλησία είναι συναδελφική.
Οι ενορίτες είναι "συνάδελφοι" και είναι αυτοί, οι οποίοι ορίζουν την εκκλησιαστική επιτροπή, που διαχειρίζεται τα του Ναού.
Η Μητρόπολη δεν διορίζει εκκλησιαστικό συμβούλιο, όπως συμβαίνει με τις άλλες εκκλησιές.
Οι συναδελφικές ενορίες είναι απομεινάρια μιας εποχής, όπου όταν λέγαμε εκκλησία, εννοούσαμε κλήρο και λαό.
Μέχρι την απελευθέρωση, οι εκκλησίες επί το πλείστον ήταν συναδελφικές. Οι ενορίες και οι κοινότητες είχαν αυτοδιοίκηση.
Ο Επίσκοπος, απλώς "επισκοπούσε". Επέβλεπε για την τήρηση των κανόνων.
Δεν ήταν Δεσπότης.
Μέχρι κάποια εποχή, και η επιλογή των ιερέων ήταν απόφαση του λαού.
Δεν γινόταν και δεν γίνεται ψηφοφορία!
Γινόταν και γίνεται συζήτηση για το ποιος πρέπει να πάει και καταλήγουν σε ομοφωνία.
Και η διαδικασία αυτή ήταν βαθύτατα δημοκρατική.
Ήταν τότε, που των Ελλήνων οι Κοινότητες είχαν ουσία.
Κύτταρα άμεσης δημοκρατίας και Αυτοδιοίκησης.
Με πυρήνα τις ενορίες.
Εκκλησία του Θεού και του Λαού.
Η ουσία Χριστιανισμού και Ελληνισμού.
Υπόλλειμμα αυτής της πρακτικής είναι οι εναπομείνασες συναδελφικές εκκλησίες.
Άλλο "απομεινάρι", που θύμιζε εκείνη την εποχή ήταν η ενοριακή δόμηση των εκλογών, από το νεώτερο ελληνικό κράτος.Το εκλογικό σώμα χωρίστηκε κατά ενορίες για την τοποθέτηση της κάλπης των εκλογών. Ήταν μια οικεία επιλογή.
Το σκηνικό ανετράπη από τους Βαυαρούς του Όθωνα, οι οποίοι επέβαλαν το δεσποτικό σύστημα και την "ελέω Θεού" εξουσία της Ιεραρχίας, ττου Μητροπολίτη και της Ιεράς Συνόδου. Σωστά, ο λαός άλλαξε το όνομα των Επισκόπων σε Δεσποτάδες. Σήμερα, όταν λέμε εκκλησία εννοούμε την ιεραρχία και τον κλήρο. Το ίδιο εννοούν και οι Ιεράρχες. Γιατί έτσι τους βολεύει. Ο λαός είναι στην απ' έξω.
Σήμερα, που περισσότερο από ποτέ, αποδεικνύεται ότι υπάρχει έλλειμμα δημοκρατίας, ας μην ξεχνάμε ότι το ίδιο και μεγαλύτερο έλλειμμα βρίσκεται στους κόλπους της εκκλησίας.
Για όσους ακόμα πιστεύουν και δηλώνουν χριστιανοί, υπάρχει ένα ακόμα καθήκον:
Η επανίδρυση της Εκκλησίας του Θεού, παράλληλα με την επανίδρυση της Δημοκρατίας. Εκκλησία του Θεού και του Λαού.
Έσκισα!
Άντε τώρα να μου την πέσουν οι άθεοι και οι εθνικοί.
Σειρά σας.
Αυτή τη μέρα θα φάμε το πρώτο μας παγωτό, όπως τότε, που είμαστε παιδιά.
Θα φάμε και αλιάδα φυσικά.
Όσο για την εθνική γιορτή, όλοι το ξέρουμε, ότι δεν ξεκίνησε μια τέτοια μέρα, στην Αγία Λαύρα, η επανάσταση.
Και ο Παλαιών Πατρών Γερμανός, με τους πρόκριτους της Πάτρας, έσπευσαν απλώς, να μπουν στο παιχνίδια, για να μην μείνουν απ' έξω, με την απελευθέρωση.Τις προθέσεις και το ρόλο τους τις έζησαν οι έλληνες τότε σε πολλές περιπτώσεις.
Οι πρωτεργάτες της Αγίας Λαύρας, όταν είδαν τον Κολοκοτρώνη να απλώνει τη φωτιά της λευτεριάς, έσπευσαν να πολιορκήσουν το κάστρο της Πάτρας, αρνούμενοι τη βοήθεια του μεγάλου πολέμαρχου. Το αποτέλεσμα ήταν, αντί για δόξα να εισπράξουν ήττα. Και δυστυχώς υπήρξε συνέχεια.
(Ακόμα δεν μπορώ να κάνω ανάρτηση φωτογραφιών. Νάναι καλά το Pathfiander).
Yannis Kroussos
... κλήρος και λαός ... ... δηλαδή, μόνος του ο λαός δεν γίνεται; ... μάλλον όχι, ε; ... έρρωσο Γιάννη ...
Από Σταύρος Χ | Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009 3:51 μμ
Περί ορέξεως ουδείς λόγος. Άμα θέλει, γίνεται.
Από Yannis K | Τρίτη, 24 Μαρτίου 2009 5:37 μμ
Για σου Γιαννη ! Πραγματι εσκισες σημερα ! Εβγαλες μπιελαρ απιστους και εθνικους ! Καλο απογευμα ! Αντιγονη
Από ORESTIS K. | Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009 8:23 μμ
Η πλάκα είναι ότι διδάσκω σε αλλοδαπούς ελληνική γλώσσα και τώρα και ιστορία. Και στο υλικό που μου έδωσαν υπάρχουν στοιχεία προπαγάνδας- ξεχνάνε ότι διδάσκω σε ενήλικες και δεν είναι όλοι χαμηλού επιπέδου μορφώσεως όπως κάποιοι ίσως νομίζουν. Άντε τώρα, να μην τους πω για το ρόλο της εκκλησίας ανά τους αιώνες και δη για την επανάσταση . Δεν μπορώ να κλείσω το στόμα μου βλέπεις :) Για ρίξε μια ματιά στο ποστ μου. Νομίζω ότι χρειάζεται να συμμετάσχουμε έστω και με την προώθησή του.
Την καλησπέρα μου
Από Penthesileia | Τετάρτη, 25 Μαρτίου 2009 8:28 μμ
@Αντιγόνη: Δε νομίζω ότι βγάζω κανέναν "μπιελά" ή "άχρηστο". Απλά γεγονότα κοινωνικής ιστορίας ήταν τα λόγια αυτά. Η θρησκεία, η φιλοσοφία της και οι αξίες της, για αιώνες αποτελούσαν συνεκτικό κρίκο μιας κοινωνίας, κάτι που δεν μπορεί να αγνοείται ή να υποτιμάται. Τα θετικά και τα αρνητικά πρέπει να προσμετρώνται στις κρίσεις μας. Και η ιδεολογία και ο πατριωτισμός και η κοινή αγάπη για ελευθερία έπαιξαν κατά καιρούς το όλο τους. Στον καπιταλισμό έχουν όλα απορυθμιστεί. Δεν υπάρχει συνεκτικός κρίκος. Έχει απαξιωθεί, η θρησκεία, η ιδεολογία, ο πατριωτισμός και έχουν όλα υποκατασταθεί με την μία και μόνη αξία το κυνήγι του χρήματος. Παιχνίδι, που μόνο λίγοι κερδίζουν. Και αυτό σημαίνει κρίση, χάος και πλίνθοι με κέραμους ατάκτως ερριμμένους. @Πενθεσίλεια: Σε παρακολουθώ. Ότι έγραψα για το σχόλιο της Αντιγόνης, ισχύει και για σένα.
Από Yannis K | Πέμπτη, 26 Μαρτίου 2009 2:08 μμ
RSS Feed για αυτό το θέμα
Το σχόλιο σας